« . . . إذ المعالى تعدنى فى الأمير [ مولاى ] بأكثر ممّا ضحكت عنه ثغور سلطانه . . . » . « كمال البلاغة » تأليف عبد الرّحمن بن علىّ اليزدادى ، قاهره 1341 ه . ق . ص 64 س 16 و ص 65 س 1 و 2 . 562 / 4 / نابيوسان ( يا ناپيوسان ؟ ، رك : فهرست لغات « كليله و دمنه » مصحّح استاد مينوى ص 448 ) . . . 567 / 18 / افزوده شود : . . . ، و « سمط الّلآلى » ج 2 ص 655 . 579 / 8 / رك : « معجم البلدان » ج 2 ص 319 و 320 ، ذيل « بيت - الأحزان » . 589 / 18 / رك : « كتاب النّقض » تأليف عبد الجليل رازى ، طهران 1331 ه . ش ، ص 73 س 6 . 601 / 7 ، ستون دوم / العرض يمرّ . . . ظ : الفرص تمرّ . . . 603 / 7 ، ستون دوم / مرّ السّحاب 637 / 10 / 191 - 36 644 / 15 ، ستون دوم / اسماعيل ايوائى 649 / 12 ، ستون دوم / رانه شتره ( ظ ) ، رك : ص 740 س 12 - 17 654 / 7 ، ستون دوم / Keane 654 / 13 و 16 ، ستون دوم / گودرز و گيو ، از شاهان و بزرگان اشكانى بوده‌اند كه ظاهرا بعدها بتدريج در طىّ قرون و اعصار رنگ داستان و افسانه به خود گرفته ، و به صورت پهلوان و سردار سپاه در حماسه‌هاى ملّى ايران راه يافته‌اند . 704 / 15 و 18 / كلمهء « منكبرنى » در « سيرة جلال الدّين » ، هم در طبع هوداس